tag:blogger.com,1999:blog-237644232012-02-16T16:29:37.780+02:00Ενα blog για όλους και για κανέναν.Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comBlogger1541100tag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-59815197323775130742007-01-31T00:10:00.000+02:002007-01-31T00:28:13.176+02:00

Εδώ και αρκετό καιρό έχουμε μεταφερθεί στην πάνω ρούγα απ' όπου και οι παραπάνω σύνδεσμοι.Αυτό το μπλογκ έχει μείνει για ιστορικούς λόγους κι έπαψε να ενημερώνεται από τον καιρό που έκλεισε το μόνιτορ.Το μετέφερα στον νέο blogger και το κρατάω εν ζωή γιατί όλο και κάποια αναζήτηση στέλνει κόσμο εδώ, αλλά και γιατί εδώ δείχνουν πολλά blogrolls.Επίσης, γιατί στο μέλλον μπορεί να το ενεργοποιήσω

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-85562083420203970932007-01-13T23:57:00.000+02:002007-02-14T00:02:27.508+02:00

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1168085200205797602007-01-06T14:05:00.000+02:002007-01-06T14:06:40.593+02:00

Τελευταία, το Akismet μου μαζεύει κάτι σωρούς από ‘σχόλια’ που διαφημίζουν δάνεια, φάρμακα και λοιπές σαχλαμάρες. Καθώς τα έσβηνα για πολλοστή φορά πρόσεξα κάτι που μπορεί να βοηθήσει να αποφεύγωνται. Τα σχόλια-spam κατευθύνονται μόνο προς τα ποστ μου που είχαν αγγλικό τίτλο. Προφανώς προέρχονται από κάποιο πρόγραμμα που κάνει κάποια στοιχειώδη επεξεργασία στα γλωσσικά δεδομένα των ποστ. Η

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1168020426893120282007-01-05T20:06:00.000+02:002007-01-05T20:07:07.210+02:00

Η πρόσληψη της εθνικής ταυτότητας είναι αποτέλεσμα χρόνιας έκθεσης σε ιδεολογικές τοξίνες. Γιατί η έννοια έθνος είναι ιδεολόγημα. Από τότε που οι Γάλλοι σήκωσαν την σημαία της επανάστασής τους, τα ‘έθνη’ βάλθηκαν να ορίζουν τον εαυτό τους, να ανακαλύπτουν αλύτρωτες γαίες, προπάτορες στην άκρη της οικουμένης, κυριαρχικά δικαιώματα στα αμπέλια του γείτονα και ούτω καθεξής. Η πρόσληψη της εθνικής

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1167863590474876712007-01-04T00:32:00.000+02:002007-01-04T00:33:10.923+02:00

Στο θάλαμο πέντε γέροι, τρεις στη μια μεριά, δυό στην άλλη. Ο μικρότερος εβδομήντα χρονών. Ο θείος μου ογδοντατέσσερα. Μάλλον ο μεγαλύτερος. Ασυνήθιστα ήσυχοι για άρρωστοι όλοι. Ο κύριος αριστερά του θείου, ένας ψηλός αδύνατος γέρος, με εξαιρετική διαύγεια μυαλού και πάντα καλωσυνάτο χαμόγελο, λαγοκοιμάται. Δεν το βάζει ο νους σου ότι έχει ένα επώδυνο μεταστατικό καρκίνο στον πνεύμονα και το

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1167135943884603912006-12-26T14:23:00.000+02:002006-12-26T14:25:48.476+02:00

Τα διάφορα ιστολόγια που παρακολουθώ, τα διαβάζω κυρίως βραδυνές ώρες. Εκτός Κυρακής και σχόλης που έχω την πολυτέλεια του λίγο παραπάνω χρόνου. Αναγκαστικά ακολουθώ μια λογική εφημερίδας: τι βγήκε στον αέρα σήμερα, άντε και χτες το πολύ πολύ. Η εφημερίδα λέγεται άλλοτε monitor, άλλοτε feedreader, άλλοτε Wordpress Friends Surfer, άλλοτε το blogroll μου, κοκ. Το αποτέλεσμα όμως είναι πάντα το

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1167061349105433792006-12-25T17:41:00.000+02:002006-12-25T17:42:29.373+02:00

Ανήμερα Χριστούγεννα. Οι ορδές της ευτέλειας κάπου εκεί έξω πολιορκούν. Αλλά τα κυκλώπεια της σιωπής τις αποθαρρύνουν. Γιατί γιορτάζω ίσον διασκεδάζω; Γιατί διασκεδάζω ίσον τρώω, πίνω και χορεύω; Γιατί τρώω και πίνω ίσον καταναλώνω κι όχι μετουσιώνω; Γιατί χορεύω σημαίνει κινώ τα πόδια κι όχι την ψυχή; ……….. Τι ψάχνω; Τι να βρω ανήμερα ανάμεσα στα θεριά τ’ ανήμερα;

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1166972170587842162006-12-24T16:55:00.000+02:002006-12-24T16:56:21.636+02:00

Έτσι, αμετάφραστο... A cold coming we had of it,Just the worst time of the yearFor a journey, and such a journey:The ways deep and the weather sharp,The very dead of winter.’And the camels galled, sore-footed,refractory,Lying down in the melting snow.There were times we regrettedThe summer palaces on slopes, theterraces,And the silken girls bringing sherbet. Then the camel men cursing

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1166899115593823372006-12-23T20:37:00.000+02:002006-12-23T20:38:35.886+02:00

Σε μια κρύα γωνιά, χαμένη στη σκιά της καρδιας ζει κουλουριασμένο στις σκόνες ένα φίδι. Δεν έχει την αλχημική φήμη του ουροβόρου, ούτε την υψιπετή κακία του παραδείσιου όφι. Δεν είναι κόμπρα που την λατρεύουν Αιγύπτιοι ή Ινδοί. Ούτε καν γραφικό σαν το Διαμαντή, ή διάσημο σαν της Κλεοπάτρας. Και το δηλητήριό του πιο πολύ ναρκώνει παρά σκοτώνει. Τίποτα από μαύρη μάμπα ή κροταλία. Μια μικρή

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1166805936735063332006-12-22T18:44:00.000+02:002006-12-22T18:45:37.020+02:00

Το κατσαβίδι είναι το αρχέτυπο εργαλείο! Δεν είναι τόσο αρχαίο, αλλά στο μυαλό μου είναι αρκετά αρχέτυπο ούτως ώστε όταν σκέφτομαι εργαλείο να πηγαίνει πρώτα σ’ αυτό ο νους μου. Το κατσαβίδι σε σχέση με ένα άνδρα, έχει αναπόφευκτες ερωτικές νοηματικές συνιστώσες (οι άγγλοι για το βιδώνω κι όχι μόνο, λένε screw, και μεις μιλάμε με περηφάνεια για το εργαλείο μας). Αλλά εμένα αυτό που με συγκινεί

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1166652045107559252006-12-20T23:59:00.000+02:002006-12-21T00:00:45.616+02:00

Το μαθηματικώς βέβαιον αποτέλεσμα μιας ανιαρής συζήτησης, μιας κουραστικής διάλεξης ή ενός ηλίθιου αναγνώσματος είναι η γνωστή κίνηση απομάκρυνσης των σιαγόνων προς σχηματισμόν αβυσσαλέου χάσματος άλλως καλούμενου χασμουρητού. Αλλά κι η δυσκολία στην παρακολούθηση που οφείλεται στο θεματικό αντικείμενο, στην πολυπλοκότητα ή ειδικότητα του ζητήματος πάλι στο ίδιο κατατείνει: να κοιμίζει. Όπου η

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1166558373719250772006-12-19T21:58:00.000+02:002006-12-19T21:59:34.356+02:00

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1166476597502745352006-12-18T23:15:00.000+02:002006-12-18T23:16:38.103+02:00

Διαβάζοντας την εισαγωγή του Σεφέρη στην Έρημη Χώρα, στην γνωστή δική του μετάφραση, στάθηκα σε κάποιους στίχους του Έλιοτ, από ένα άλλο ποίημα, το East Cocker. Tον παραθέτω: I said to my soul, be still and wait without hope For hope would be for the wrong thing; wait without love For love would be for the wrong thing; there is yet faith But the faith and the love and the hope are all in the

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1166355276836411362006-12-17T13:31:00.000+02:002006-12-17T13:34:37.916+02:00

Χριστούγεννα έρχονται, ευτυχώς δεν έχουν απαγορευτεί οι φωταψίες όπως στην Αγγλία, θες δε θες μπαίνεις στο κλίμα. Ποιό κλίμα όμως; Απο τα τεκταινόμενα τριγύρω σχηματίζεις την εντύπωση ότι ο Χριστός ήρθε να σώσει τον κόσμο δια του shopping therapy. Άσε πια αυτόν τον ταλαίπωρο τον Αη Βασίλη που Καισάρεια κι η Φινλανδία για την καταγωγή του αλλά τελικά μάλλον από τα Jumbo κατάγεται. Είπα λοιπόν να

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1166256299185037442006-12-16T10:04:00.000+02:002006-12-16T10:05:06.686+02:00

Μετά την επίσκεψη στην έκθεση για το Χατζηκυριάκο Γκίκα, το να γνωρίσεις ιδίοις όμμασι,τον άλλο μεγάλο της νεώτερης ελληνικής ζωγραφικής, επιβάλλεται. Σε αντίθεση με την ποσότητα και την πυκνότητα των έργων του Γκίκα, εδώ υπήρχαν μόνο δέκα έργα, έργα των τελευταίων χρόνων του ενενηντάχρονου ζωγράφου. Μιας κι άρχισα να μιλάω κάνοντας αντιθετική σύγκριση με τον Γκίκα, ας το συνεχίσω έτσι: Ενώ το

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1166107907436199822006-12-14T16:49:00.000+02:002006-12-14T16:51:48.156+02:00

Και είναι απλούστατη. Βάζουμε ένα link που να δείχνει στη σελίδα με τα ποστ μας στο μόνιτορ κι όποιος θέλει το … πατάει. Κάτι σαν κι αυτό της εικόνας και που βρίσκεται κάπου στη μέση της δεξιάς στήλης Όσοι πιστοί προσέλθετε !Όσοι δεν καταλαβαίνουν ας διαβάσουν το προηγούμενο ποστ.

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1166046094501033242006-12-13T23:40:00.000+02:002006-12-13T23:41:37.530+02:00

Τον τελευταίο καιρό έχω μειώσει αισθητά τα σχόλια σε άλλα μπλογκ. Ο λόγος είναι η κούραση που νοιώθω να λέω πάνω κάτω τα ίδια πράγματα κάθε φορά. Αν σ’ αρέσει ένα ποστ, το επαινείς και το δηλώνεις ρητά, κι αυτό είναι δίκαιο και σωστό και για το δημιουργό του ποστ αλλά και για να δημιυργείται μια ισορροπία στη μπλογκόσφαιρα. Μετά από μήνες σχολιασμών όμως κι αφού έχω πει για πολλά ποστ “

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1165910293169285242006-12-12T09:51:00.000+02:002006-12-12T09:58:13.830+02:00

Δεν διαθέτω καμιά ειδική γνώση ή εμπειρία περί την ζωγραφική. Μια παλιά αγάπη μόνο. Έτσι δεν μπορούσα να μην πάω να δω την έκθση για τον Χατζηκυριάκο Γκίκα στο Μπενάκη της Πειραιώς. Λίγα πράγματα ήξερα για τον Γκίκα κι αυτά από περιστασιακές αναφορές σε περιοδικά ή βιβλία περισσότερο. Θεώρησα λοιπόν ότι ήταν μια καλή ευκαιρία να προσπαθήσω να αποτιμήσω μόνος μου την αξία ενός ζωγράφου που

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1165777169265302502006-12-10T20:58:00.000+02:002006-12-10T20:59:35.753+02:00

Κάθε τόπος που έχουμε υπάρξει, κάθε πόλη που έχουμε περιηγηθεί, κάθε δρόμος που έχουμε σύρει αλαφρό ή βαρύ το βήμα, κάθε χρόνος που μας χαρίστηκε ή σφετεριστήκαμε, κάθε άνθρωπος που έχουμε ανα-γνωρίσει, κάθε λέξη που πέρασε το φράγμα του αυτιού και σαν πεταλούδα συλλεκτική καρφιτσώθηκε στη μνήμη, κάθε εικόνα που τη γούνα της χάιδεψε στοργικά το μάτι, κάθε σώμα που μας καλωσόρισε ή που κουρσέψαμε,

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1165653797868066822006-12-09T10:42:00.000+02:002006-12-09T10:43:21.370+02:00

Τελικά το κακό έχει τα καλά του. Καταρχήν, ας πουμε προσφέρει υλικό για να δημιουργήσεις. Αν το καλοσκεφτούμε, όλη η λογοτεχνία είναι μια σπουδή πάνω σε κάποια μορφή του κακού. Κάτι που δεν πάει καλά, κάτι που ταράζει την ‘κανονικότητα’ είναι ο πυρήνας ή ο σπινθήρας κάθε ιστορίας. Κι είναι πολύ ενδιαφέρον που κι η χριστιανική μυθολογία τοποθετεί στην έναρξη του κόσμου την πτώση του Εωσφόρου και

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1165527100345781962006-12-07T23:30:00.000+02:002006-12-07T23:31:40.600+02:00

Τα λαμπάκια στο ταμπλώ άναψαν απότομα. Η μηχανή αγκομάχησε για λίγο και σταμάτησε. Στη μέση του δρόμου. Ξαφνικά. Μετά από τον πρώτο πανικό, άρχισα να κάνω ένα νοητικό έλεγχο: βενζίνη σχεδόν φουλ, μπαταρία καινούργια, η μίζα δουλεύει, τα λάδια … τα λάδια; Το λαμπάκι του λαδιού αναμμένο. Ανοίγω καπώ. Κοιτάω το δείκτη. Άδειο. Μάλλον αυτό είναι.Ένα λίτρο συνθετικά από το βενζινάδικο δυό στενά

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1165360133327003162006-12-06T01:07:00.000+02:002006-12-06T01:08:53.700+02:00

Απ’ όλα τ΄ άστρα Ενα μονάχα Μιλάει σε μένα Δεν είν’ δικό μου Κι όμως δεν έχω Άλλο κανένα Απ’ όλα τ’ άστρα Σ’ ένα μονάχα Εγώ ανήκω Δεν τόχω νοιώσει Μα μ’ έχει δέσει Απ΄ένα κρίκο Απ’ όλα τ’ άστρα Ένα μονάχα Κοιτάει εμένα Κι εγώ σε λίγο Πανιά ανοίγω Γι αυτό το ένα

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1165267990274558592006-12-04T23:32:00.000+02:002006-12-04T23:33:10.963+02:00

Αυτή που έκανε μπάνιο στη λιμνούλα, στο παρκάκι, σήμερα το πρωί. Και δεν ήταν μόνη της. Είχε μαζί της και την οικογένεια, τους φίλους, το σόι, τον κοινωνικό περίγυρο, ό, τι τελοσπάντων. -Πού ήσουνα κυρά μου; ρώτησα. Και πού βρέθηκε πάλι το νερό στη λίμνη; -Όχι πολύ μακριά. Να, σ’ εκείνο το κλουβί πίσω απ’ τα δέντρα. Κι όσο για το νερό, μια βρυσούλα αρκεί ν’ ανοίξεις.-Και καλά, τι έγινε;

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1165173174680354672006-12-03T21:11:00.000+02:002006-12-03T21:12:54.990+02:00

Έχω πολλές φορές πέσει θύμα παραπληροφόρησης ή/και εξαπάτησης, είτε μέσω του τύπου (συμβατικού ή ηλεκτρονικού) ή, πιο πρόσφατα, με όσα λαμβάνουν χώρα στην ελληνική μπλογκόσφαιρα. Απ’ όλες αυτές τις περιπτώσεις, εκείνες που ξεγελάνε το νου περισσότερο είναι όσες ‘φιλμογραφούνται’, τρόπον τινά. Ένα ρεπορτάζ στην τηλεόραση, που είναι καθόλα ψεύτικο, πείθει περισσότερο από ένα άρθρο σε μια εφημερίδα.

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1164927672695056852006-12-01T01:00:00.000+02:002006-12-01T01:01:13.033+02:00

Για να πεις μια καλή ιστορία, χρειάζεσαι ένα καλό ακροατή. Δεν μπορώ να διηγηθώ ιστορίες σε μια στενογράφο- ρομπότ. Εξάλλου, οι καλύτερες ιστορίες είναι αυτές που δεν θες να διασώσεις. Αν έχεις κάποια arriere pense, η ιστορία καταστρέφεται. Πρέπει να είναι μόνο δώρο... πρέπει να την ρίχνεις στα σκυλιά... Δεν είμαι συγγραφέας. Είμαι κάποιος που του αρέσει να αυτοσχεδιάζει. Μ' αρέσει να ακούω τον

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1164833889383482672006-11-29T22:56:00.000+02:002006-11-29T22:58:10.110+02:00

Το παρακάτω κείμενο απαρτίζεται από όρους αναζήτησης που ‘έφτασαν’ στο μπλογκ μου. Οι όροι σημειώνονται με έντονα προς κατανόησιν.Ο chartopontikas αναζητούσε βιβλία για την ψυχή γιατί ήθελε να βρει υλικό για να γράψει χειμωνιάτικα ποιήματα επειδή κάποτε είχε ασχοληθεί με Πόε και ποίηση.Όμως όλα τα ποιήματά του αποδείχτηκαν χειμωνιάτικα παιδικά σε μέγεθος και, απογοητευμένος, το έρριξε στη

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1164734834785436702006-11-28T19:26:00.000+02:002006-11-28T19:27:16.360+02:00

Το μέγεθος εξαρτάται από το ανάστημα. Και για να μην πάει στο πονηρό ο νους, εξηγούμαι: το μέγεθος των ρούχων και των παπουτσιών εννοώ. Η ‘παραβίαση’ αυτής της αναλογίας οδηγεί τουλάχιστον στο γελοίο: αν είσαι 1.50 και φοράς extra large μπλούζα ή 44 νούμερο παπούτσι και με την προϋπόθεση ότι δεν βγήκες από το φίλμ “Honey, I shrunk the kids”, τότε έχεις εξασφαλισμένα τα ειρωνικά χαμόγελα δια βίου

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1164525283630790642006-11-26T09:14:00.000+02:002006-11-26T09:14:43.963+02:00

Ο Ερρίκος Δ., κύριος τεσσαρακοντούτης και βάλε, εργένης από πεποίθηση και μοναχικός λόγω του άτολμου χαρακτήρα του, συνήθιζε τα πρωινά των Κυριακών, όταν ο καιρός το επέτρεπε, αλλά κι όταν όχι, να πηγαίνει για περίπατο στον Εθνικό Κήπο. Ακολουθούσε την ίδια πάντα διαδρομή, ξεκινώντας από την είσοδο της Αμαλίας, όπου και αγόραζε σουσαμένιο κουλούρι. Έπειτα περνούσε από τη λιμνούλα με τις πάπιες,

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1164445011243217942006-11-25T10:55:00.000+02:002006-11-25T10:56:51.916+02:00

Παραγωγός-εγώ: Φωνάξτε μου αυτό τον άχρηστο το σκηνοθέτη. ΤΩΡΑ! Εγώ σκοτώνομαι στη δουλειά κι αυτός κοπροσκυλιάζει. Αλλά αν νομίζει ότι θα βλέπει πολύ ακόμα φράγκα από μένα, γιελιέται. Σκηνοθέτης-εγώ: Πες του δεν μπορώ. Έχω τις μαύρες μου. Μη του πείς για το ποτήρι στο χέρι, ούτε για το κορίτσι στο κρεββάτι. Πρωταγωνιστής-εγώ: Τι ηλίθιος! Τι ηλίθιος. Με καλόπιανε να παίξω για πάρτη του και τώρα

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1163717438731096762006-11-17T00:48:00.000+02:002006-11-17T00:50:39.413+02:00

Μες την αχνή αντανάκλαση του παράθυρου ένα πρόσωπο. Συνφρυωμένο. Μπορεί και φοβισμένο. Σίγουρα κουρασμένο. Τι θέλει; Τι κοιτάει; Μικρά νεύρα κινούν τα νήματα των μυών του, νήματα που χειρίζεται άγνωστος μαριονετίστας. Πατάς τη σκανδάλη της νευρωνικής εκφόρτισης και το στόμα σχηματίζει ένα χαμόγελο, βραχυκυκλώνεις τα μάτια και αλληθωρίζεις, κατεβάζεις το γενικό και πέφτουν τα βλέφαρα. Το πρόσωπο

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1163631855989920292006-11-16T01:03:00.000+02:002006-11-16T01:04:16.466+02:00

Στο δρόμο για τη δουλειά περνάω συχνά από ένα παρκάκι ολιγοσύχναστο αλλά όχι ιδιαίτερα απόμερο ή μικρό. Όταν έχει ήλιο, όπως σήμερα το πρωί, απολαμβάνω αρκούντως τον μικρό περίπατο. Οι ακτίνες του πρωινού άστρου διεισδύουν στις φυλλωσιές των ευκαλύπτων και των υψίκορμων πεύκων και δημιουργούν μια ατμόσφαιρα ‘φωτός ιλαρού’ που έχει κάτι το ταοϊστικά πνευματικό. Όταν στο κεφάλι μου δεν

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1163544998182857802006-11-15T00:55:00.000+02:002006-11-15T00:56:44.453+02:00

Από τη μητέρα μου ‘κληρονόμησα’ μερικά βιβλία. Βάζω εισαγωγικά γιατί δεν πρόκειται για κάτι που άφησε πίσω του κάποιος θανών αλλά κάτι που πέρασε στην κατοχή μου δικαίω χρησικτησίας. Τα περισσότερα απ’ αυτά τα ντυμενα με μπορτνώ πανί και χρυσά γράμματα βιβλία ήσαν μυθιστορήματα εποχής και βιογραφίες διασήμων γυναικών όπως Ντεζιρέ, Ιωσηφίνα κλπ. Αλλά και ανδρών όπως του Μπαϋρον και του Τουλούζ

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1163285704987661252006-11-12T00:52:00.000+02:002006-11-12T00:55:05.296+02:00

Δια χειρός Έμιλυ Ντίκινσον (Μάρτης του 1891)...I' am Nobody! Who are you?Are you -Nobody-too?Then there is a pair of us!Don't tell! they'd banish us you know!How dreary-to be- Somebody!How public -like a Frog-To tell your name- the livelong June-To an admiring Bog!Και μια ελεύθερημετάφραση:Είμαι Κανείς! Εσείς;Κανείς κι εσείς επίσης;Είμαστε δυό λοιπόν!Μην πεις! αν θες να μη μας εξορίσεις! To

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1163198739217543482006-11-11T00:44:00.000+02:002006-11-11T00:45:39.770+02:00

Μια ζωή ν’ αποφεύγεις το δόκανο. Τα θηράματα λίγα κι ο χειμώνας πολύς. Την τρύπα να σκάβεις με τα νύχια και να ελπίζεις στην θαλπωρή μιας άνοιξης. Comme une fauve. Κάθε σου βήμα το βήμα του καταδιωγμένου. Οι ήχοι συναγερμοί κι ας είναι μόνο το θρόισμα του αέρα στα φύλλα. Να βλέπεις στη σκιά τους μάτια και να υποπτεύεσαι σκοτεινές διαθέσεις. Και να τρέχεις, να τρέχεις, να τρέχεις. Comme une fauve

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1163112316262272142006-11-10T00:42:00.000+02:002006-11-10T00:45:16.823+02:00

Αυτή η νεόκοπη λέξη μου έχει καρφωθεί από χτες στο μυαλό. Δεν ξέρω τι σημαίνει παρότι το σεξουαλικό υπονοούμενο είναι σαφές. Έβαλα ένα σιωπηλό στοίχημα με τον εαυτό μου να γράψω κάτι γύρω απ' αυτήν. Φυσικά το βολικό είναι να γράψω ένα ποίημα. Κι αυτό έκανα πριν γράψω τις γραμμές που τώρα πιθανόν διαβάζετε. Όποιος θέλει να το συμπληρώσει, ελεύθερα. Επενδυτής της ηδονήςΣτο αμοιβαίο κεφάλι

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1163024848930163322006-11-09T00:26:00.000+02:002006-11-09T00:27:36.980+02:00

Όταν άρχισα να ασχολούμαι με τους υπολογιστές, το σωτήριον έτος 1981 (ναι υπήρχαν τότε, μην απορείτε) βρέθηκα εμπρός σε ένα καινοφανές πρόβλημα: οι υπολογιστές διέθεταν αυτό το ιδιότυπο είδος διαδραστικής λογοτεχνίας που λέγεται “πρόγραμμα”. Σε αντίθεση με τη συμβατική λογοτεχνία που είναι ένα είδος μανεκέν πάνω σε πασαρέλα (=το βιβλίο), τα προγράμματα μοιάζαν θηλυκά αλάνια που σε παρασέρναν σε

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1162941299883408172006-11-08T01:14:00.000+02:002006-11-08T01:15:00.900+02:00

Διαβάζω ένα πολύ ενδιαφέρον και απολαυστικό βιβλίο αυτές τις μέρες: την Τέχνη του Στίχου, του Χόρχε Λουίς Μπόρχες (Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης). Πέραν του περιεχομένου, βρίσκω και το περιέχον απολαυστικό: το σκληρό εξώφυλλο, τη γραμματοσειρά, τους τίτλους των κεφαλαίων με κεραμιδί χρώμα στο κάτω μέρος κάθε δεξιάς σελίδας, τη μια μικρή συνοδευτική φιοριτούρα κ.α. Το βιβλίο είναι μια σειρά

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1162856916188553872006-11-07T01:47:00.000+02:002006-11-07T01:48:37.150+02:00

Πολύς ο λόγος για το Όργανο του Αριστοτέλη. Και για κάτι που αφορά τη λογική ο λόγος είναι το αναμενόμενο. Η λέξη όργανο για το περί λογικής έργο του Αριστοτέλη είναι μεταφορική, καθώς δεν πρόκειται για κανένα κατσαβίδι ούτε για εκκλησιαστικό όργανο. Μεταφορική και γι αυτό ποιητική πράγμα που μας δίνει την άδεια να παίξουμε με την μεταφορά και να την μεταφέρουμε εκεί που θέλουμε. Εν προκειμένω,

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1162716761260619802006-11-05T10:51:00.000+02:002006-11-05T10:52:41.613+02:00

Το σκάκι είναι ένα παιγνίδι που απαιτεί εξαιρετικές υπολογιστικές ικανότητες. Γι αυτό το λόγο θεωρείται εγκεφαλικό και συνεπώς ψυχρό.Αν ξεφύγουμε όμως από την διεκπεραιωτική αντιμετώπισή του, μπορούμε να ανιχνεύσουμε μπόλικη ποίηση μέσα του.Καταρχήν είναι αυτό το ρομαντικό στοιχείο των δύο στρατών που συγκρούονται με δόρατα κι άλογα και τους βασιλείς τους να στρατηγούν από τα μετόπισθεν.Η πιο

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1162678414014393682006-11-05T00:12:00.000+02:002006-11-05T00:13:34.566+02:00

Για τη μοναξιά μια ζωή προπονιόμουν σε δρόμους αντοχήςΓια την απουσία ούτε κατοστάρι με βάδην δεν αντέχω…

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1162586529434407352006-11-03T22:42:00.000+02:002006-11-03T22:42:20.063+02:00

Έλαβα σήμερα από διάφορες πηγές ένα μήνημα στο ηλεκτρονικό μου ταχυδρομείο που έλεγε ότι αν το προωθήσω η Microsoft θα με πληρώσει καφτά λεφτά! Το μήνυμα ήταν το ακόλουθο: Η επιστολή αυτή έρχεται από μία Γερμανίδα Νομικό - Δικηγόρο, φίλη μου, καιφαίνεται ενδιαφέρουσα.Αν αυτή επιμένει ότι το σύστημα λειτουργεί, τότε λειτουργεί.Σε κάθε περίπτωση δεν μπορεί να χαθεί τίποτε! Μου είπε τα παρακάτω:«εγώ

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1162505644021977852006-11-03T00:13:00.000+02:002006-11-03T00:14:26.336+02:00

Αφού έχουν σταθεί στην πόρτα ώρα πολλή, με τα μάτια να κοιτάνε μάτια, τα χείλια να φιλάνε χείλια, τα χέρια να ψαύουν χέρια, λέει : -Μη το βλέπεις σαν αποχωρισμό. Είναι απλώς η αρχή της επιστροφής. Μένουνε λίγο σιωπηλοι κι έρχεται η απάντηση: -Όταν επιστρέφεις μη νομίζεις πως έχεις φύγει από μέσα μου καθόλου, όσο κι αν μου έλειψες. Στέκονται πάλι σιωπηλοί κι ύστερα γυρίζουν προς το ρολόι και

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1162420210127675482006-11-02T00:28:00.000+02:002006-11-02T00:30:22.720+02:00

Αυτό είναι ένα ποστ που αναιρεί τον εαυτό του γιατί ενώ δηλώνει ότι δεν θα υπάρξει ποστ, αυτό γίνεται με ποστ. Μα ποστ γίνεται;;; Οπως καταλάβατε σήμερα είμαι λιώμα. No post today My life is gone away για να παραφράσουμε το τραγούδ

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1162340451051154072006-11-01T02:20:00.000+02:002006-11-01T02:20:51.676+02:00

Σήμερα θα ξεφύγω εντελώς από τα συνήθη κι ασυνήθη θέματα του ιστολογίου τούτου. Ο λόγος; Ενα επιστημονικό θέμα που μου έκανε μεγάλη εντύπωση και για το οποίο έχω και προσωπικό ενδιαφέρον καθώς ένα συγγενικό μου πρόσωπο θα μπορούσε να επωφεληθεί άμεσα. Μιλάω για το RNAi. Τι είναι το RNAi (το i από το interference); Ένας κυτταρικός μηχανισμός που υπήρχε στα ευκαρυωτικά κύτταρα (τα κύτταρα με

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1162250656875550742006-10-31T01:23:00.000+02:002006-10-31T01:24:28.136+02:00

Το αεροπλάνο, παρότι ένα άψυχο μάτσο λαμαρίνες, πιστόνια και κηροζίνη, έχει αποτελέσει πηγή έμπνευσης για πολλούς συγγραφείς και ποιητές. Ο Σαιντ Εξυπερύ είναι σίγουρα ο πιο γνωστός αεροπόρος λογοτέχνης. Κι ο Μικρός Πρίγκηπας το βιβλίο που ο Εξυπερύ φιγουράρει πλάι στον ηρωά του με το αεροπλάνο του. Σ υγκινητικό αυτό γιατί είναι σαν να πήρε την πραγματικότητά του μες την φαντασία του. Ένα άλλο

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1162161725834640962006-10-30T00:40:00.000+02:002006-10-30T00:42:06.340+02:00

Παρακολούθησα τις τελευταίες μέρες το σήριαλ του blogme.gr, στην αρχή με καχυποψία, ομολογώ, κι ύστερα με μεγαλύτερη εμπιστοσύνη προς ότι καταγγέλετο και εννοείται πως το γεγονός το θεωρώ παράλογο κι απαράδεκτο. Στην ανάγνωση όμως των διαφόρων κειμένων που το κατέγγηλαν διέκρινα μέσα στην περισσή παρρησία τους (για να το πω κομψά) κάτι που πρέπει να το αποδώσω σε άγνοια και γι αυτό αποφάσισα να

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1162104398158980972006-10-29T08:45:00.000+02:002006-10-29T08:48:06.180+02:00

Οι συναντήσεις προσωπικοτήτων προερχομένων απο εντελώς διαφορετικά κοινωνικά , ιδεολογικά ή πολιτισμικά πλαίσια έχουν πάντα ένα ενδιαφέρον. Το 1930, τρία χρόνια δηλαδή πριν το θάνατό του, ο Κωνσταντίνος Καβάφης δέχτηκε την επίσκεψη ενός άλλου διάσημου τέκνου της Αλεξάνδρειας: του Φίλιππο Τομμάσο Μαρινέττι, ιδρυτικής φιγούρας του φουτουριστικού κινήματος και συμμετόχου στο φαστιστικό κόμμα του

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1161982685267479802006-10-27T00:02:00.000+03:002006-10-28T00:16:21.300+03:00

τους δύο τρίτος δεν χωρεί αλλά πολλοί τρίτοι παρεπιδημούν. Μάλιστα πριν τους δύο είναι εκεί, κοπάδι ολόκληρο που η πολυπόθητος ένωσις έρχεται τα διαμοιρασμένα συναγαγείν εις ενότηταν. Για της ιστορίας την ακριβολογία, ας τα πάρουμε από την αρχή. Θες κάποιαν/κάποιον. Ποθείς, ονειρεύεσαι, φαντάζεσαι, τον/την καλείς νοερά και αναμένεις. Κι αναμονή σου σαν πλοίο που ετοιμάζεται να σε πάρει σε

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1161903246775431842006-10-26T01:53:00.000+03:002006-10-28T00:17:45.626+03:00

Πριν έξη χρόνια, σ’ ένα κατά τ’άλλα πικρό ταξίδι στην Κυανή Ακτή, βρέθηκα με περιφέρομαι στα δρομάκια της Αντίμπ (παραφθορά του Αντίπολις λένε, από την αρχαία ελληνική αποικία). Εκεί, σε μια μικρή πλατεία, στη μέση περίπου που δρόμου που διατρέχει το παραθαλάσσιο τείχος, είδα με μεγάλη μου έκπληξη, πως η πλατεία είχε πάρει το όνομά της από το Νίκο Καζαντζάκη. Είχα απορήσει και αισθανθεί περήφανος

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1161734813224059342006-10-25T03:06:00.000+03:002006-10-25T03:08:00.093+03:00

-Διάβασες σήμερα; -Μάλιστα. -Ολα τα μαθήματα. -Ναι, σχεδόν. -Μπορείς να πεις μάθημα; -Δεν νομίζω. -Γιατί; -Δεν ξέρω. Ειναι πολλά και διαφορετικά πράγματα και με μπερδεύουν. Αν ήταν ένα ή δύο θα απέδιδα καλύτερα. -Μα εσύ λες ότι διαβάζεις ώρες κάθε μέρα. Ποιoς ο λόγος να διαβάζεις αν δεν θυμάσαι; -Δεν θυμάμαι τις πληροφορίες αλλά τα συναισθήματα που μου γεννάει η ανάγνωση δεν τα χάνω. Παραδέχομαι

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1161645187863919262006-10-24T02:13:00.000+03:002006-10-24T03:13:06.396+03:00

Το ρολόι έδειξε δώδεκα προ πολλού. Τα φώτα έχουν σβήσει, οι ήχοι χαμηλώσει. Μακρυά και γύρω μου. Το μάτι θάπρεπε να βαραίνει όπως το χέρι που με δυσκολία γράφει, όπως ο κορμός που με δυσκολία κρατιέται ορθός. Αλλά αυτό ξαγρυπνά. Ξυπνάει όταν πάω να κοιμηθώ. Παίρνει σχήμα όταν τα σχήματα του κόσμου θαμπώνουν. Αδημονεί όταν εγώ εγκαταλείπω. Επαναστατεί όταν παραδίνομαι. Σηκώνεται και παίρνει τα

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1161520965986535052006-10-22T15:42:00.000+03:002006-10-22T15:43:29.436+03:00

Είμαι εντυπωσιασμένος με το οτι βρήκα εδώ. Αυτό είναι μπλόγκιν!. Ο βασικός λόγος που άλλαξα είναι η κατηγοριοποίηση (tagging) που δεν υφίσταται στον blogger. Υπάρχει κάτι αντίστοιχο στον blogger-beta (labels) αλλά είναι μακρυά ακόμα από το wordpress. Το μόνο αρνητικό που έχω βρει ως τώρα στο wordpress είναι ότι για να βάλεις χέρι στο CSS πρέπει να πληρώσεις! Το λέει upgrade. Ασήμαντο ποσό βέβαια,

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1161300065282124562006-10-20T02:20:00.001+03:002006-10-21T00:35:43.943+03:00

Βαρύγδουπος τίτλος για κάτι που μου φάνηκε όμως αναγκαίο: διαπίστωσα ότι περιφερόμενος σε διάφορα ιστολόγια για πρώτη φορά, μου έπαιρνε ώρα να καταλάβω αν το περιεχόμενό τους μ' ενδιαφέρει.Darling you gotta let me knowShould I stay or should I go?If you say that you are mineIll be here til the end of timeSo you got to let knowShould I stay or should I go?που λένε κι οι Clash.Για να σ' αγαπήσω

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1161294216023830542006-10-20T00:43:00.000+03:002006-10-20T21:42:08.576+03:00

Προς έκπληξίν μου αρέσει σε καμπόσους η παλιά ποίηση. Ετσι μου φάνηκε από τα σχόλια στα ποστ για τον Λονγκφέλλοου και τον Πόε. Παίρνω θάρρος λοιπόν να ανεβάσω ένα ακόμα ποίημα σε μια πιο ελεύθερη μετάφραση (προσπάθεια απόδοσης κάπως της μουσικότητας του πρωτοτύπου). Ελπίζω να το απολαύσετε παρά τη σκοτεινιά του.Alone τουEdgar Allan Poe.AloneFrom childhood's hour I have not beenAs others were; I

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1161287923098940322006-10-19T22:58:00.000+03:002006-10-20T01:42:46.856+03:00

Ο Σοπενχάουερ παρομοίαζε τη ζωή με λόφο που ανεβαίνουμε από τη μια για να κατέβουμε από την άλλη. Στο πρώτο μισό (μέχρι τα σαράντα κάτι ας πούμε) ανεβαίνεις και δεν γνωρίζεις τι υπάρχει από την άλλη μεριά. Σου επιτρέπεται έτσι να κάνεις εικασίες, που άλλες φορές είναι ελπίδες και επιταχύνουν το βήμα κι άλλες φορές φόβοι-τροχοπέδη μέχρι που νοιώθεις ότι έχεις τελείως σταματήσει κι ότι ο χρόνος

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1161210554325826382006-10-19T01:28:00.000+03:002006-10-19T01:33:42.660+03:00

Τα βράδυα, και δη τα χειμωνιάτικα όπως το σημερινό, δεν θες μόνο να τρυπώσεις στο σπίτι σου για ζέστη και χουχούλιασμα. Θες να τρυπώσεις κάπου πιο βαθειά και πιο ήσυχα, να βρεις τη θαλπωρή μιας απαλής φωτιάς ή καρδιάς...Παλιομοδίτικα καθώς είναι τα γούστα μου, συνδιασμένα με την επιδίωξη αυτή, βρήκαν απόηχο στο παρακάτω ποίημα, το οποίο μετέφρασα βιαστικά για όσους δυσκολεύονται με τα

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1161119340633650562006-10-18T00:07:00.000+03:002006-10-18T01:09:14.453+03:00

Ας κάνουμε την εξής υπόθεση εργασίας: "ο μπλόγκερ είναι ένας καλλιτέχνης και εξασκεί μια νέα μορφή τέχνης".Τίθεται το εξής ερώτημα: σαν καλλιτέχνης , δεν έχει κι αυτός ο κακόμοιρος το δικαίωμα να ελπίζει ότι θα μπορεί να ζήσει από την τέχνη του, όπως ο συγγραφέας από τα βιβλία του, ο ζωγράφος από τους πίνακες, ο γλύπτης από τα γλυπτά του, ο κινηματογραφιστής από τις ταινίες του κι ο ποιητής από .

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1160902240650666012006-10-17T01:00:00.000+03:002006-10-16T22:08:05.900+03:00

Αυτό που νοιώθωΕίναι μια μυίγαΠου τσιγκλάει τα μπράτσα μου και τις κνήμεςΝα την σταματήσω προσπαθώΜε κείνο το χαστούκι που καταλήγεισε σπλατς και θάνατοΑυτό που νοιώθωΕίναι ένα κουνούπιΠου μεθά με το αίμα μουΠου ζαλίζει τ' αυτί μουΤις νυχτερινές ώρεςΤις δύσκολεςΑυτό που νοιώθωΕίναι ένας ψύλλος αθέατοςΠου κάνει γεωτρήσεις στο δέρμα μουΝ' αρδεύσει απρόσμενη ηδονήΜες τον κνησμό μου τον

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1160943189661864582006-10-15T22:31:00.000+03:002006-10-15T23:13:14.896+03:00

Τι ζόρι τραβάω τώρα θα μου πείτε βράδυ εκλογών να ασχολούμαι με τέτοια ομφαλοσκόπηση και να διυλίζω τον κώνωπα. Κανένα. Βαριέμαι την ανακοίνωση των αποτελεσμάτων κι επειδή διάβασα τρία ποστ σχετικά με μια ρήση του Δημοσθένη Κούρτοβικ στα Νέα, είπα να ξοδέψω λίγη φαιά ουσία για να το σκαλίσω.Τα ιστολόγια 'Ανεμος, Λαπούτα και Διαβάζω (μπορεί και άλλα, αυτά πήρα είδηση) ανέφεραν και σχολίασαν τη

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1160774532423578292006-10-14T19:34:00.000+03:002006-10-14T19:52:50.160+03:00

Πάντα μ' άρεσαν τα τρίγωνα.Σαν παιδί τα τρίγωνα για τα κάλανταΣτην αρχή της εφηβείας το τρίγωνο των ΒερμούδωνΣτο τέλος της εφηβείας το τρίγωνο ανάμεσα στους γυναικείους μηρούς εγγεγραμμένο σε Ιψενικό τρίγωνοΛίγο μετά τα είκοσι, τα Πυθαγόρεια και τα Πλωτινικά τρίγωναΜετά τα τριάντα, τρίγωνα ΠανοράματοςΜετά τα σαράντα, το καλοκαιρινό τρίγωνο Αλτάιρ, Ντένεμπ, Βέγα στην κορυφή του ουράνιου

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1160770378770790032006-10-13T23:12:00.000+03:002006-10-13T23:13:02.013+03:00

Δυό μέρες μείνανε. Άλλο δεν έχω στο μυαλό μου παρά αυτές. Τις σκέψεις μου μάζεψα σε τάξη μαθηματική. Τους συνειρμούς υπόταξα, τις απρόσμενες εμπνεύσεις τιθάσευσα, την κρύα λογική έβαλα στην δούλεψή μου. Τώρα ξέρω επιτέλους τι θα ψηφίσω. Μαζί σας μοιράζομαι τον συλλογισμό μου για να βοηθηθείτε και σεις στην διαδικασία της απόφασης:$AppUI->savePlace();// retrieve any state parametersif (isset( $_

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1160167183050907922006-10-07T00:01:00.000+03:002006-10-07T12:22:20.696+03:00

Χεχε, τελικά τίποτα δεν αξίζει όσο ένα καλό μυστήριο! Και δεν μιλάω για τα μεγάλα μυστήρια που δεν υπάρχει ελπίδα να τα λύσουμε, π.χ. από που ερχόμαστε, που πάμε και γιατί δεν έχει ξενάγηση η διαδρομή...Ούτε για τ' άλλα, τα μακάβρια: ποιος σκότωσε τον/την τάδε.Ή τα πικάντικα: ποιανού παιδί είναι ο δείνα και με ποιόν τάχε η μάνα του.Ή τα της απληστίας: που είναι ο θησαυρός των Εβραίων της

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1159914049823950382006-10-04T00:51:00.000+03:002006-10-04T01:32:42.796+03:00

Καθώς ξεφύλιζα τα άπαντα του Εντγκαρ Άλλαν Πόε, ανακάλυψα τούτο το μικρό ποίημα του 1837, το αφιερωμένο στο Τζάντε. Στη Ζάκυνθο!Διαβάζοντάς το η έκπληξή μου ήταν διπλή: αναφέρεται σε ένα ελληνικό νησί όχι απ' αυτά που συχνά αναφέρονται στη δύση λόγω αρχαιολατρείας, χρησιμοποιεί το Βενετσιάνικο όνομα κι όχι το αρχαίο ελληνικό, και το συνδέει με το γνωστό του θέμα της πεθαμένης κόρης. Αναρωτιέμαι

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1159719717156408822006-10-03T01:38:00.000+03:002006-10-03T01:38:31.226+03:00

Το όνειροπου πέθανε άκλαφτοχωρίς προδοσία και καταδίκηχωρίς την πρέπουσα σταύρωση..Το όνειροπου μονάχα τρεις το ξόδιασαναδελφές μοιρολογήτρες:τα νειάτα, ο έρωτας κι η ποίηση..Η πρώτη γρήγορα,αφού του έπλυνετη βρώμα και το αίμα,έφυγε,να πάρει σειράστου θανάτου το άλεσμαΗ δεύτερη το άσπρο πανίπου μια ζωή ύφαινε για νυφικό,του δώρησε για σάβανοσφιχτά για να τυλίγεταιστου Άδη το χειμώνα,κι έφυγε

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1159723281406049292006-10-03T01:34:00.000+03:002006-10-03T01:19:27.166+03:00

Την περασμένη βδομάδα ταλαιπωρήθηκα από έλλειψη ύπνου. Σε κάποια από τις άυπνες ώρες ήρθε στο νου μου κάποιος που έχει όλα τα χαρακτηριστικά των προσωπικοτήτων που παρακολουθώ με ενδιαφέρον και σεβασμό αλλά δεν θα μπορούσα ποτέ να μοιάσω.Μιλάω για τον Τριστάν Κορμπιέρ, τον ανθολογημένο από τον Πωλ Βερλαίν στους "Καταραμένους Ποιητές" ή LES POÈTES MAUDITS επί το γαλλικώτερον, που είχε γράψει το

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1159481857641033112006-09-29T01:10:00.000+03:002006-09-29T01:19:06.980+03:00

Καθώς έμπαινε στο πάρτι κρατώντας αγκαζέ τον άντρα της, διέτρεξε γρήγορα με τα μάτια την αίθουσα. Ανησύχησε για λίγο αλλά κάτι πρόσεξε και ηρέμησε. Ύστερα από τις απαραίτητες χαιρετούρες είπε στον άντρα της να του συστήσει κάποιες φίλες της. Άλλωστε δική της φίλη έκανε το πάρτι κι αυτός δεν γνώριζε κόσμο. Πλησίασε σε ένα πηγαδάκι από τρεις κούκλες , μια ξανθιά, μια μελαχρινή και μια καστανή,

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1159307898256477712006-09-27T00:57:00.000+03:002006-09-27T00:58:36.826+03:00

-Δεν καταλαβαίνω. Δεν λέω εντυπωσιακά τα βιβλία σου, έτσι πως τα έχει στοιβαγμένα μέχρι το ταβάνι. Και τ' άλλα, τα σκόρπια στο πάτωμα, στο τραπεζάκι, στην κρεββατοκάμαρα, στην άλλη βιβλιοθήκη ή στην τρίτη...Αλλά πως να στο πω...Υπάρχει μια εκζήτηση σ' όλα αυτά.Η αναζήτηση της γνώσης, η αισθητική αγωγή, η λεπτή τέρψη τέλος δεν μπορεί να είναι τόσο κραυγαλέα.Δεν μπορεί να επιδεικνύονται.Κι έπειτα

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1159132240196215522006-09-25T00:03:00.000+03:002006-09-25T00:36:37.610+03:00

Η πρώτη στάση του Μίστερ Πόντικα ήταν ένα καπηλειό. Σκαιό καταγώγιο απ' έξω, σαν την “υπόγεια την ταβέρνα” του Βάρναλη από μέσα, με καπνούς και βρισιές αλλά και άγρια γέλια, καλό φαΐ και πολύ , πολύ τσίπουρο. “Cheap ούρο” το φώναζε ο μακρυμάλλης κάπελας με την ουλή από μαχαιριά στο μάγουλο. Παντραχώνη τον λέγαν αλλά τον πείραζαν αποκαλώντας τον “Πάντα-χώνει”. Sui Generis τύπος, κάποτε

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1158958564722081212006-09-22T23:48:00.000+03:002006-09-23T00:11:11.646+03:00

Χτες αργά το βράδυ η ΕΤ1 είχε ταινία με τη ζωή του Οσκαρ Ουάιλντ. Την είχα μισοδεί παλία και βρήκα ευκαιρία να συμπληρώσω τα κενά μου.Σε κάποια σκηνή ακουγόταν ένα ποιήμα που ήμουν σίγουρος ότι το γνώριζα. Γι αυτό μετά το έργο έψαξα να το βρώ.Ήταν ένα απόσπασμα από την Μπαλάντα της Φυλακής του Ρήντιν (The ballad of the Reading Gaol).Το ποίημα ξεκινάει μιλώντας για κάποιον που βλέπει στη

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1158867577060929932006-09-21T22:31:00.000+03:002006-09-22T09:39:55.336+03:00

Οταν σκέφτομαι το κοντινό παρελθόν, (αρχές του 20oυ, μεσοπόλεμο, κατοχή, εμφύλιο, μέχρι τη μεταπολιτευση) αντιλαμβάνομαι ότι στο μυαλό μου τριγυρίζει μια εντύπωση του τύπου: χειρότερα χρόνια, καλύτεροι άνθρωποι.Και λέω για το κοντινό παρελθόν, γιατί γι αυτό έχουμε περισσότερες πληροφορίες, εικόνες, φιλμ, ζωντανά κειμήλια κτλΚαθώς περνούσα μπρος από την τηλεόραση πριν λίγο και με την άκρη του

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1158786962560429752006-09-21T00:15:00.000+03:002006-09-21T00:26:55.300+03:00

Η αλήθεια είναι ένα προϊόν στο οποίον ισχύει ο νόμος της τέλειας αγοράς: κανένα μονοπώλιο / ολιγοπώλιο και την παίρνεις στην φτηνότερη τιμή. Αν κάποιος από αυτούς τους δύο όρους δεν τηρείται, δεν είναι αλήθεια.Το λέω γιατί θυμήθηκα μια ιστορία που μ' είχε εντυπωσιάσει βαθεία και που την άκουσα στις τάξεις ενός μεταπτυχιακού για ... χαρτογιακάδες, μέρος που δεν βρίσκεις αλήθειες κατά την κοινή

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1158612707107548952006-09-18T23:47:00.000+03:002006-09-18T23:53:24.383+03:00

Αγαπητοί φίλοι μπλόγκερς (το φίλοι εδώ δεν είναι σχήμα λόγου ούτε γενικότητα),Απολογούμαι που δεν καταφέρνω να σας διαβάζω , λινκομπλογκάρω, σχολιάσω κι όλα τα συμπαραμαρτούντα, αλλά μου συμβαίνει κάτι ολότελα ανίερο: μερικές φορές αισθάνομαι την ανάγκη να ζω κι όλας.Kι αυτό ,εκτός από εαυτό,τρώει και χρόνο...

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1158266313803542832006-09-15T12:01:00.000+03:002006-09-15T00:10:17.490+03:00

Οι επόμενες μέρες ήταν δύσκολες για τον Δόκτωρα Χάρτο. Πρώτα, πρώτα ήταν αυτή η ανεξήγητη κόπωση που ένοιωθε με το που άνοιγε τα μάτια του κάθε πρωί. Ύστερα ήταν οι ακατάσχετοι εφιάλτες, οι δυνατές εικόνες που γαντζώνονταν στο μυαλό του. Κι αυτή η νέα μυρωδιά του ιδρώτα που του προκαλούσε αναγούλα. Είχε προσπαθήσει να ξεχάσει τον εφιαλτικό ποντικό που είχε δει στον καθρέφτη και τα ταραγμένα του

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1158181426914690172006-09-14T00:03:00.000+03:002006-09-14T00:13:29.876+03:00

Στο κλεινόν άστυ (=αυτό που μας έχει μέσα έγκλειστους), στην σκοτεινή κι ομιχλώδη αλλά ηλιόλουστη και καψαλισμένη Αθήνα, σ' ένα ευυπόληπτο νότιο προάστιο, ζούσε ένας γνωστός και διακεκριμένος Χημικός, ο Δόκτωρ Χάρτο.Ο Δόκτωρ Χάρτο είχε ξοδέψει πολλά χρόνια σε έρευνες για την τριχοφυΐα και θεωρείτο αυθεντία σε όλα τα θέματα περί το τριχωτό. Ήταν επίσης ο εφευρέτης του σαμπουάν και της τσατσάρας

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1158095781773507752006-09-13T00:15:00.000+03:002006-09-13T10:30:43.743+03:00

Κάνε μου λιγάκι ... κλικ!

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1157489633949583712006-09-05T23:44:00.000+03:002006-09-06T00:05:09.593+03:00

Χτες δημοσίευσα ένα πειραματικό ποστ με σκοπό να κάνω μια εμπεριστατωμένη επιστημονική ανάλυση της συμπεριφοράς των αναγνωστών των μπλογκ (δηλαδή βασικά των άλλων μπλόγκερς).Την στιγμή που γράφεται αυτό το ποστ, το πειραματικό ποστ μετρά 11 linkblogs και 96 διαφορετικούς επισκέπτες. (Μεγάλο σουξέ!)Για να γίνουν κατανοητά τα αποτελέσματα της ανάλυσης που ακολουθεί, θα χρησιμοποιηθούν μια σειρά

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1157383590221073482006-09-05T13:00:00.000+03:002006-09-04T23:53:04.596+03:00

.(ΣτΣ. το κείμενο αυτού του ποστ είναι μόνο η τελεία. Είμαι περίεργος αν θα το κάνει κανείς linkblog.)

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1157380923524418552006-09-04T17:36:00.000+03:002006-09-04T17:49:33.373+03:00

by Misnomer971."γράφω για μένα,για τους φίλους μουκαι για να απαλύνω τη ροή του χρόνου" λέει ο Μπόρχεςκαι μάλλον μας καλύπτει...

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1157176988403488332006-09-02T09:02:00.000+03:002006-09-02T10:50:36.713+03:00

Αν δεν έχεις ταξιδέψει με ωτοστόπ με άξεστους φορτηγατζήδες, πλανόδιους πωλητές και ξενύχτηδες που επιστρέφουν στην πόλη τους... Αν δεν έχεις κοιμηθεί κάτω από το φως των αστεριών με τα κουνούπια και τα μυρμήγκια συντροφιά, σ' ένα σλήπιν μπαγκ που μουσκεύει από την υγρασία... Αν δεν έχεις ψήσει τον καφέ σου σε φωτιά από σκουπίδια και ξύλα... Αν δεν έχεις μεθύσει παρέα με τυχαίους αλήτες συντροφιά

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1157149599589175232006-09-02T01:24:00.000+03:002006-09-02T01:26:39.986+03:00

η διαδρομή από την κατάψυξη στα σκουπίδια.

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1157149448208214842006-09-02T01:22:00.000+03:002006-09-02T01:24:08.340+03:00

οι κατεψυγμένες επιτυχίες μας

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1157149261172660732006-09-02T01:20:00.000+03:002006-09-02T01:21:01.476+03:00

ο σκουπιδοντενεκές των δύσκολων επιδιώξεων

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1156544436022782472006-08-26T01:19:00.000+03:002006-08-26T01:21:16.010+03:00

Σαν έρχεται στο κέφι ο Θεός, τον πιάνει και χορεύει. Κι επειδή είναι μόνος, δίχως ταίρι, δεν γυροφέρνει σε κούμπιες, φλαμέγκο ή ταγκό, παρά μονάχα σ' ένα ζεϊμπέκικο, βαρύ σαν την αιωνιότητα. Βάζει αγγελάκια να του χτυπάνε παλαμάκια και δίνει μπαγλαμάδες στους αρχάγγελους που ξέρουν τις καλύτερες πενιές. Κι αρχίζει τις γυροβολιές και τ' άπειρά του σάλτα. Βροντοχτυπάει τα πόδια στο στερέωμα κι

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1156443359192794232006-08-24T21:14:00.000+03:002006-08-24T21:16:00.283+03:00

“Αξίζει;” σκέφτεται ο γλάρος καθώς μετεωρίζεται χίλιες φτερουγισιές πάνω από το γαλανό, χίλιες φτερουγισιές πέρα από το βράχο.“Αξίζει αυτή η ζωή ή να συνεχίσω ν' ανεβαίνω τώρα που το ρεύμα είναι ευνοϊκό; Να συνεχίσω ν' ανεβαίνω μέχρι να γίνω σύννεφο κι ύστερα κομμάτι φεγγάρι κι ύστερα άστρο κι ύστερα σκοτεινό νεφέλωμα...”Μα το μάτι του πιάνει ένα γυάλισμα από τυχαίο άτυχο ψάρι που αγνοεί τον εκ

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1155752779505004882006-08-16T21:21:00.000+03:002006-08-16T21:31:27.013+03:00

by min'. Καταράστηκα το φεγγάρι. Το όνομά του την έδιωξε. Δεν θα ξανάπαιζα μαζί του. Η ασέληνη νύχτα θα' τανε από δω και μπρος συνοδοιπόρος μου. Θα περιπλανιόμουν στην τσιμεντένια ζούγκλα. Θα με συντρόφευαν τα άγρια ζώα της: φώτα αυτοκινήτων, λάμπες νατρίου, κάποιοι μακρινοί προβολείς. θα μάτωνα τα χέρια μου στα μάρμαρα και τους σοβάδες κάποιων άγνωστων ταρατσών. Σαν την καταραμένη ψυχή π'

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1155593291538271612006-08-15T01:03:00.000+03:002006-08-15T01:11:54.193+03:00

First Dance "Up on the Roof" by teleject. Με προσπέρασαν ώρες, μέρες, ίσως και βδομάδες μα την σκεφτόμουν ακόμη. Η σκέψη της μ' έκανε να ξεχάσω το φεγγάρι που θλιμμένο ζάρωσε, μίκρυνε κι έσβησε. Δεν μ' ένοιαξε. Θα μου κρατούσαν συντροφιά τ' αστέρια αν εξαιρέσει κανείς τα μικρά διαλείμματα της ηλιοφάνειας.Αλλά τ' αστέρια είναι κρυστάλλινα και κοφτερά, κινούνται αργά και με μαθηματική

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1155424281257312602006-08-13T02:06:00.000+03:002006-08-13T02:23:32.216+03:00

Summer Moon by KatBallou. Ένα καλοκαίρι πριν χρόνια είχαμε μείνει για λίγες μέρες σε ένα ξενοδοχείο στην Κέρκυρα, κοντά στο Λιστόν. Το δωμάτιο που μας είχαν δώσει ήταν το τελευταίο του παλιού κτιρίου και δεν είχε θέα την πλατεία αλλά τις στέγες τις πόλης. Περιέργως αυτή η θέα με μάγεψε περισσότερο. Επειδή και το δωμάτιό μου στην Αθήνα ήταν σε δώμα, ένοιωσα μια συγγένεια. Με κατέλαβε δε μια

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1155339984037844762006-08-12T02:41:00.000+03:002006-08-12T15:40:17.883+03:00

wreath by ShimmeeGrrl. Την πρώτη φορά που τον είδα, σε κείνο το Ολλανδικό θέρετρο όπου βρισκόμασταν για μια εταιρική συνάντηση μετ' ολίγων διακοπών, απόρησα με την ηλικία του. Στεκόταν δίπλα στον Ο. κι έφτανε μέχρι τον ώμο του. Ενώ όλοι ήμασταν ντυμένοι με ρούχα παραλίας, εκείνος, καθότι μόλις είχε έρθει και θα τον σύστηναν σε υψηλόβαθμα στελέχη, ήταν κουστουμαρισμένος. Είχε επιτρέψει στον

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1154868676926675812006-08-06T15:46:00.000+03:002006-08-06T15:54:17.206+03:00

Παρίσι. Λούβρο. Καφέ Μαρλύ.Οι νεοαριστοκράτες απολαμβάνουν ένα μικρό γεύμα μετά την εξάντληση της περιήγησης του Μουσείου. Αλλά οι τροχοί της ιστορίας έχουν τεθεί σε κίνηση. Ο λαός του Παρισιού έχει και πάλι ξεσηκωθεί:“Θέλουμε ψωμί!”“Φάτε παντεσπάνι”“Κόφτε τις μαλακίες γιατί θα φάμε τις πένες σας”“Ε, φάτε τις. Αλλά παρακαλώ να πλύνετε τα πόδια πριν μπείτε στο πιάτο”.Παρίσι. Καρτιέ Λατέν.

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1154845329434819682006-08-06T09:14:00.000+03:002006-08-06T09:23:42.073+03:00

Το 1982 είχα γράψει το παρακάτω ποίημα. Παρότι σαν γραφή δεν το εγκρίνω πιά, βρίσκω πολύ ειρωνικό το γεγονός ότι είναι επίκαιρο...Εσπερινός στο ΛίβανοΠως γέρνουν τα δέντρα τα υψίκορμαΤα βάρυνε το δάκρυ στα φύλλακαθώς κοιτάν την εγκατάλειψηπου 'γινε το ψωμί της μάνας,το γάλα του παιδιούκάτω από τα μάτια των όπλων.Πόσο αίμα αθώο!Το αίμα υψώνει μια κραυγήπου ανατριχριάζει ο αιθέραςΑγκομαχάει το

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1154187103389271182006-07-29T18:27:00.000+03:002006-07-30T00:21:15.343+03:00

Paris by imapix. Άρτι αφιχθείς εκ Παρισίων, διακατέχομαι από μια κριτική διάθεση για την πόλη του φωτός. Τον πρώτο σπινθήρα που διαμόρφωσε την εν λόγω διάθεση, τον έδωσε ο οδηγός του γκρουπ, όταν σε μια ξενάγηση είπε ότι η Γάλλοι δεν πολέμησαν για την ελευθερία, την δικαιοσύνη κτλ γνωστά κι ωραία αλλά για τη δόξα της Γαλλίας!Ενώ ακόμα άκουγα σαν ψίθυρο αυτή τη φράση στο μυαλό μου, ήρθε ο

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1153066640749316052006-07-16T19:15:00.000+03:002006-07-17T00:07:41.226+03:00

Το βαρκάκι είναι μια πολυτέλεια. Την είχαμε από παλιά. Κι ήταν η μόνη. Αλλά τι μόνη! Έξι μέτρα βάρκα, ξύλινη, άσπρη, με ένα μπλε σιρίτι κουπαστή, τέντα απ' άκρη σ' άκρη, μια μηχανή ντήζελ που το καπάκι της έκανε θαυμάσιο τραπέζι και “Νίκος” με μπρούτζινα γράμματα στην πλώρη.Τις Κυριακές μας φόρτωνε όλη την οικογένεια - συχνά και συγγενείς και φίλους- για να πάμε στο 'νησάκι' για μπάνιο.Οι μικροί

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1152741112819833612006-07-13T00:47:00.000+03:002006-07-13T20:05:18.156+03:00

Με νυσταγμένα βήματα (δεν είχα πιει καφέ ακόμα) σπρώχτηκα να μπω στο βαγόνι. Αρκετός κόσμος, μια και μοναδική θέση. Την διεκδίκησα επιτυχώς. Κάθισα δίπλα σε ένα θεόρατο παπά που διάβαζε ατάραχος εφημερίδα. Αν και δε λογίζομαι μικρόσωμος, έμοιαζα παιδάκι δίπλα στο μαύρο όγκο. Νοιώθοντας άβολα, και φυσικά και ψυχολογικά, από την παρουσία του παπά, δεν πρόσεξα αμέσως ένα βλέμμα καρφωμένο σε μένα. Η

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1152455307987986822006-07-09T17:13:00.000+03:002006-07-09T17:28:28.406+03:00

Το πρωτοάκουσα από τον Δύοντα Ανατέλλοντα στην εκπ0μπή του πριν δυο βδομάδες. Το διάβασα και μόνος στον skipperandskipper και σήμερα το είδα στο K της Καθημερινής και δεν μπορώ να ησυχάσω αν δε γράψω κάτι γι αυτό.Ψαχνοντας στο Flickr βρήκα αυτές τις φωτογραφίες του '50 που νομίζω είναι το καλύτερο σχόλιο. Τις είχε ανεβάσει ο kpocheffy.

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1152370767475563402006-07-08T17:55:00.000+03:002006-07-08T18:03:57.446+03:00

Ship? SHIP! by magnumT. ...για ακρογιαλιές και αστέρια και λοιπά συμπαραμαρτούντα.Η μισή μπλογκόσφαιρα είναι σε ρυθμό διακοπών κι άλλη μισή περιμένει να τελειώσει το Μουντιάλ για να σμίξει την πρώτη.Η τρίτη μισή, η μισερή, η μισημένη, η μη-σώσει-και-πάει-διακοπές, δουλεύει στα κάτεργα. (Παρεπιπτόντως ξέρετε ότι τα κάτεργα ήταν καράβια κι ότι κατεργαρέοι ήταν αυτοί που εκτίαν την ποινή τους

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1151841218480372082006-07-02T14:49:00.000+03:002006-07-02T15:52:28.383+03:00

Laser Mickey by zelph. Χτες το βράδυ δέχτηκα μια αναπάντεχη επίσκεψη. Καθώς έπεσα να κοιμηθώ αποκαμωμένος από τη ζέστη, εκεί που είχα περάσει σ' αυτή την κατάσταση μεταξύ ύπνου και ξύπνιου, ένοιωσα να κουνιέται το στρώμα αργά, σα να κάθεται κάποιος στη μεριά των ποδιών. Μέσα στο μισοσκόταδο διέκρινα μια μικροκαμωμένη φιγούρα που καθώς είχε γυρισμένη την πλάτη στο λιγοστό φως που έμπαινε από

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1151616171143359692006-06-30T00:19:00.000+03:002006-06-30T00:25:00.166+03:00

Off to fish by Dave Bradbury. Ήταν εμφανές ότι ο άνθρωπος υπέφερε. Μας το εξομολογήθηκε γρήγορα άλλωστε. 'Οχι πολύ δυνατά , μην τον ακούσουν κι οι υπόλοιποι συνδαιτυμόνες στο τραπέζι. Αλλά μια που είχε εύκαιρο αντρικό πληθυσμό, ήθελε να τα πει να ξαλαφρώσει.Και δεν ήταν απορίας άξιο που ένοιωθε σαν κατάδικος. Ειδικά αν γνώριζες τη γυναίκα του. Όχι κακιά αλλά, πως να το πω, πολύ

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1151358474521377022006-06-27T00:41:00.000+03:002006-06-27T00:50:58.036+03:00

Θα με πείτε αντιδραστικό μετά απ’ αυτό. Θα με πείτε ελιτιστή, ψωνισμένο, χούφταλο, ντεμοντέ, επιδειξία κι άλλα όμορφα . ΣΚΑΣΙΛΑ ΜΟΥ. Γιατί έχω πάρει φόρα να σας μιλήσω για την καθαρεύουσα. Ναι, ναι, ναι καλά ακούσατε, για την καθαρεύουσα, που για τους κάτω των 30 ισοδυναμεί περίπου με σανσκριτικά, για τους μεταξύ 30 με 40 είναι μια σκοτεινή ανάμνηση, ενώ για τους άνω των σαράντα είναι το

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1151130534494657252006-06-24T09:25:00.000+03:002006-06-24T09:30:10.233+03:00

Teutonic knight of Cologne Originally uploaded by iaXoy. Πως ανακλάς το φως σα ράπισμα!Πως το στέλνεις να με κατατροπώσει! Όχι χύδην και μπουλουκηδόν. Αλλά με στέρεη τάξη. Με πειθαρχεία που επιβάλλεται σε άξιο στράτευμα. Σε μια Χρυσή Ορδή υπό Ναπολεόντεια διαταγή.Τους βλέπω τους ιππείς σου!Πρώτα θα μοιραστούν στα δυο.Συντεταγμένοι θα διαβούν των οφθαλμών την υαλώδη εμπροσθοφυλακή.Θα

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.comtag:blogger.com,1999:blog-23764423.post-1151012246787403832006-06-23T00:33:00.000+03:002006-06-23T00:39:32.443+03:00

Sun Rising Up - Deux - Lyrics Originally uploaded by kiwano. Οχτώ ώρες και κάτι ταξίδεψε, λέει.Κι έρχεται να με βρει.Απρόσκλητη.Δεν ξέρω πως να την δεχτώ.Πως να δεχτώ την κάθε μια τους που κάθε λίγο αριβάρει.Όταν με πλησιάζει, δεν λέει ποτέ κουβέντα.Μόνο λάμπει.Άλλοτε χαρωπά, άλλοτε ύπουλα.Για μια στιγμή, στιγμής στιγμή, σχεδόν ανύπαρκτη.Κι ύστερα λειώνει.Απορροφιέται.Μετουσιώνεται.Κι

Χαρτοπόντικαςhttp://www.blogger.com/profile/01138684535703393206noreply@blogger.com